Je hebt Marokkaanse roots. Zie je jezelf als een rolmodel?

Ik merk dat Brusselaars van vreemde origine het tof vonden dat ik op tv kwam. Ze voelen zich verbonden met mij. Mijn vader vertelt dat de Marokkaanse gemeenschap fier is dat er een van hen op tv komt en het goed doet. Ik zou dat omgekeerd ook hebben. Ik vind het ook tof als er wat meer kleur op tv komt. Dan voel ik mij daar ook mee verbonden. ’t Is een stuk een erkenning van wie je bent.

 

Is er genoeg kleur in de journalistiek?

Veel te weinig. Journalisten bepalen mee de onderwerpen die aan bod komen. Hoe diverser een redactie is samengesteld, hoe diverser de onderwerpkeuze zal zijn. En hoe meer het gemaakte nieuws zal aanleunen bij hoe de Brusselse bevolking eruit ziet. Ik vind dat kei-belangrijk. We hebben op dat vlak nog een heel eind af te leggen. 

Heb je in 10 jaar tvbrussel veel zien veranderen in Brussel?

Sommige dossiers slepen wel heel erg lang aan. De heraanleg van het Flageyplein was zo een dossier. Maar ook de Havenlaan en nu recenter het Eurostadion gaan ook al even mee. Brussel is zo log. Ik wijs daarbij niet met de vinger naar de politici, maar wel naar de structuren. Die lijken me heel erg ingewikkeld voor zo’n klein gebied als Brussel. Dat is wat in tegenspraak met de Brusselaars zelf. Dat zijn meestal erg flexibele mensen die voor alles wel een oplossing vinden. Kijk maar naar de manier waarop Brusselaars menselijkheid tonen voor de vluchtelingen in het Maximiliaanpark. Of kijk naar wat Picnicthestreets of andere burgerbewegingen bereikt hebben. 

 

Wie zou je dolgraag eens interviewen?

Ik zou heel graag de burgemeester van Amsterdam geïnterviewd hebben. Dat is spijtig genoeg niet meer mogelijk omdat hij recent gestorven is. Ik vind dat Eberhard van der Laan zo’n ongelooflijk voorbeeld was van hoe het wel kan. Vaak zeggen mensen dat het niet mogelijk is om samen te leven met zoveel verschillende culturen en religies. Amsterdam is het beste bewijs dat het wel kan. Eigenlijk zou elke Brusselaar eens gesproken moeten hebben met van der Laan. Hij gaf iedereen het gevoel dat ie er toe deed en dat hij in jou geïnteresseerd was. Ik zou hem willen vragen hoe hij dat kon combineren met de hardere kanten van politiek bedrijven.

 

Tot slot: hoe bevalt het leven in Jette jou?

Jette heeft iets gezelligs. Heel goed gelegen ook. Ik voel dat hier een nieuwe vibe hangt. Het is hier nog betaalbaar vergeleken met het zuiden van Brussel. Ik woonde vroeger in het centrum en ging regelmatig op mijn eentje een koffietje drinken. Dat mis ik hier wel. Als iemand hier een koffiebar opent, dan wordt dat een megasucces. Daar ben ik zeker van!

Yasmina El Messaoudi: Ik ben al meer dan een jaar van het scherm verdwenen. Toch zijn er nog steeds mensen die me zeggen: ik zie je nog elke week op televisie.
(schaterlacht)

 

Mijn vriend is Nederlander. We wilden al heel lang eens een jaartje ginds wonen. De timing zat vorig jaar precies goed: vooraleer we wegens kinderen of  het werk ergens ‘vast’ zouden zitten.

Ik wilde gewoon een jaar iets helemaal anders doen. Ik heb in een café gewerkt, Arabische lessen gevolgd en leren surfen. Ik heb ook in een dierenasiel gewerkt. Allemaal dingen die ik nog nooit had gedaan en waar ik anders geen tijd voor zou hebben. 

 

Lijken Den Haag en Brussel op elkaar?

Het zijn alle twee politieke hoofdsteden. En zowel in Den Haag als in Brussel vind je inwoners van overal ter wereld. Maar daar stopt de vergelijking wel. In Den Haag leeft iedereen keurig in zijn straat en wijk. In Brussel is de diversiteit in elke straat te zien. De ‘mix’ is hier beter.

 

Toen ik pas in Den Haag woonde voelde dat aan als een verademing. Brussel is namelijk erg chaotisch en vermoeiend. Overal vuilnis op straat of voor de zoveelste keer parkeert iemand voor mijn garage. Die Brusselse toestanden gingen blijkbaar niet in mijn kouwe kleren zitten. In Den Haag niets van dat: geen papiertjes op de grond en vuilniszakken keurig tegen de gevel aan geplaatst.

 

Maar Nederland is dan weer supergestructureerd. Daardoor gaat een deel van de charme verloren. Wanneer ik voor kerst terugkeerde naar Brussel voelde die chaos weer vertrouwd en charmant aan.

Wat me bij mijn terugkomst ook opviel waren natuurlijk de militairen. Maar ook de geur van Brussel. En dat bedoel ik positief. Brussel heeft een eigen geur. Moeilijk te beschrijven. Net zoals de geur die in het huis van je ouders hangt heel herkenbaar is, is de Brusselse geur heel typisch. Het roept bij mij meteen heel wat connotaties op. Ook heel fijn vind ik de Brusselse metro. Op de metro ben je omringd door zoveel mensen dat je meteen opgaat in de massa. Dat was in Den Haag wel anders. Ik was er ‘De Belg’ en ook nog eens een buitenbeentje omwille van mijn Marokkaanse roots.

 

Zit Brussel soms in het Nederlandse nieuws?

Brussel komt er geregeld in het nieuws. Brussel staat synoniem voor alles wat te maken heeft met Europa en de Europese Commissie. Maar ook als het over terreuronderzoeken gaat, valt meestal snel de naam Brussel. Mensen gaapten me aan als ik zei in Brussel te wonen. Keer op keer legde ik uit wat voor superleuke stad Brussel is. Ik voelde me vaak een ambassadeur van Brussel. Ik denk dat elke Vlaamse Brusselaar zich herkent in dat ambassadeurschap.

 

Yasmina El Messaoudi

“Thuiskomen is voor mij:de geur van Brussel ruiken”

 

Een kat uit het dierenasiel een nieuwe thuis geven. Het is het allereerste wat Yasmina El Messaoudi doet als ze terug in Brussel is na een jaartje in het buitenland. De Brusselse kat krijgt met ‘Koos’ een erg Hollandse naam. En kater Koos voelt zich twee maanden later al helemaal thuis bij Yasmina in Jette. Yasmina was meer dan tien

jaar lang hét uithangbord van tvbrussel en later van Bruzz. Een bekend en vertrouwd gezicht voor vele Brusselaars.

Dit interview komt uit mijn magazine 'Bianca'.

Wil je het graag in de bus ontvangen? 

Het magazine komt om de twee maanden uit.

Schrijf je hieronder in en ik zend je de volgende versies graag per post.